Hasteko aipatu beharra dago, harreskola ez dela haurtzaindegia, haurrak emozionalki, fisikoki, sozialki...garatzeko maitasunez betetako toki goxoa da, umea hezteko ulertzeko modua.
Familia guztiek haien haurren ongizatea bilatu nahi dute, eta haurreskolakoek hori argitzen edo lortzen saiatzen dira, gurasoak informatuz. Hauen helburu nagusia haur bakoitzaren atxikimendua da, horretarako ezinbestekoa da haur bakoitzaren erritmoa errespetatzea eta errespetuan oinarritutako harremana sortzea. Guraso eta hezitzaileek helburu komuna dute; haurren ongizatea bilatu.
Haur bakoitzak txikitatik nola ikasi ikasten du, hori garapen indibidualaren parte da, horretarako haurrarik askatasuna utzi behar zaio, askatasunez mugitzeko tokia, hezitzaileen arreta eta beste kideekiko konfidantza.
Haurrak betidanik bere ingurua ezagutzeko interesa du, bere aritzeko beharra du, baina hezitzaileen arreta eta behaketa funtsezkoa da, haien beharrei erantzun ahal izateko eta beharrezkoak edo egokiak diren material eta toki egokiak eskaini ahal izateko.
Momentu jakinetan sortzen diren haur-hezitzaile harremanak oso garrantzitsuak dira, momentu hauek ondo aprobetxatu behar dira, hala nola higiene eta elikatze momentuak, biak bakarrik dauden tokia da, lasai lasai eta goxo hitz egiten dute...Horregatik da harremana sendotzeko une aproposa.
Haur hezitzaile harremana etengabekoa da, etengabe ari da indartzen, laztan, hitzen...bidez. Loaldi momentuek haurra indarberritzen dute.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina