Pasaden Ostiralean, Fernando izeneko gizon bat hitzaldia ematera etorri zen. Bertan, hainbat gai jorratu genituen; adimena, ametsak, burmuina, kontzientzia... eta beste hainbat kontu.
Hasteko, berak esan zigun hainbat karrera egin zituela, homeopatia, osteopatia, fisika... baina magisteritza ez zuela ikasi, hori ikastera ausartzen ez zelako. Hezkuntza oso gai garrantzitsu eta arduratsua iruditzen zitzaion, irakasteari beldur zion.
Hitzaldia hasi aurretik zeri buruz hitz egin nahi genuen galdetu zigun, eta adimenaz hitz egiten hasi ginen. Adimena definitzeko esan zigun, baina hura definitzeko ez ginen gai izan, bera, aldiz, bai, baina ez genuen tutik ere ulertu. Gizakiak kanpokoa ulertu eta interpretatzeko gaitasuna da, interpretazio horiek era batean edo bestean egingo ditugu, pertsonaren arabera, pertsona hori nola sentitzen den kontutan hartuta...
Kontzientzia, bestalde, pertsonok dugun beste gaitasun bat da, zeinen bidez jakin eta gauzak ezagut ditzakegun.
Izatea eta zerbait izatea ez dira gauza berdinak. Honako ideia hau planteatu zuen, jendeak ulertu eta ahiz azaldu zuen, baina nik ez nuen bien arteko desberdintasunik aurkitu. Egia esan, bai, aurkitu nituen, baina ez dakit nik uste nuena egokia zen. Hala ere, ez nuen ahoz esan, lotsa ematen zidalako, albokoarekin komentatu besterik ez nuen egin.
Guk, pertsonok, bi estatu edo maila besterik ez ditugu ezagutzen; esna eta lo.
Esna gaudenean eta oso adi gaudenean neke sentsazioa edo mina sentittzen dugu buruan, bekokian, txakra hor kokatuta baitago. Lo egin aurretik, bestalde, sustoa hartzen dugu batzuetan, ia guztiz lo gaudelako eta bapatean kanpoko zerbait pertzibitu edo jasotzen dugu.
Ametsei dagokienez, guk egunean zehar izandako arazoak memorian sartzen dira eta hori geratzen dira gauean ametsetan isladatuz eta tentsioak hustuz. Batzuetan, amets itsusiak izaten ditugu, el sueño paralitico izenekoa eta horietan angustia sentitzen dugu eta kausa, normalean, antsietatea izaten da.
Gorputzari dagokionez, beste bi mota edo estatu ezagutzen ditugu; mentala eta fisikoa. Batzuetan, gorputz metala beste toki batean daukazu eta gorputz fisikoa mugitzen ez digu uzten, adibidez. Horregatik, batzuetan, ezin gara ezta mugitu ere egin eta gorputz mentala eta fisikoa bat egiten dutenean edo berriro elkartzen direnean hori egitea lortzen dugu.
Bestalde, ezagutu eta jakin bi kontzeptuen arteko ezberdintasuna aipatu zuen. Zerbait ezagutzea, esperientzia hori bizi izatea da, jakitea, aldiz, zuk irakurritako informazioa edo horri buruz duzun ideia.
Beldurrak jakinduria kontrolatzen du, zerbait ez badugu ondo barneratzen jakiteari, ikasteari beldur diogulako da.
"La realidad es lo que se conoce, no lo que se sabe"
Adibidez, zuk "zapata" hitzan pentsatzen duzunean objektu horretan bihurtzen gara, eta berdin gertatzen da bestelako objektuekin. Subjektuak objektua aztertzen du, ezin daiteke objektu eta subjektu izan aldi berean.
Bukatzeko, pentsatzailea, hau da, gu guztiok, etengabe aritu behar da pentsatzen, bere bizitza erreala dela ikus dadin. Hau da pertsona guztioi gertatzen zaiguna, etengabe aritu behar gara gure inguruko informazio guztia prozesatzen. Bestela, errealitatea inoiz ez da existitzen, guk egiten dugu erreal.
Ordu eta piku generamala, tarte txiki bat utzi genuen pixkat deskantsatzeko.
Gu, pertsonok, "en babia" gaudela esaten dugunean, irratiaren metaforarekin konparatu gintuen. Irratiak, emisorak edo kateak lokalizatu egiten ditu, baina ia koberturarik ez dagoen toki batean sartzen garenean, ez ditu hartzen. Gizakiekin berdina gertatzen da, ia pentsatzen ez gaudenean, ez dugu inolako informaziorik hartzen ezta jasotzen ere. Burmuinak pentsatu nahi du, konklusio bat atera, emaitzak lortu nahi ditu, baina ezin du, ez du inolako informaziorik aurkitzen, informaziorik ez dagoelako.
Egia esan hitzaldi intersgarria iruditu zitzaidan, ezberdina. Aipatu beharra dago hainbat kontzeptu edota ideia ez nituela ulertu, barneratzen zailak iruditu baizitzaizkidan, baina elikagarria izan zen. Polita izan zen horrelako pertsona baten ikuspegia ezagutzea.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina